پایگاه خبری فوتبالی- در بین مدافعان میانی تیم ملی در جامهای جهانی، تنها پورعلی گنجی، چشمی و حسینی سابقه حضور در دو دوره جام جهانی را دارند.
به گزارش فوتبالی، ایران در طی آینده چند روز آینده برای هفتمین بار در جام جهانی شرکت خواهد کرد. در طی شش دوره گذشته، بازیکنان مختلفی در ترکیب تیم ملی به میدان رفتند و افتخار حضور در بزرگترین آوردگاه فوتبالی جهان را به دست آوردند. به همین بهانه، پایگاه خبری فوتبالی طی سلسله گزارشهایی بازیکنانی را که در هر پست برای تیم ملی به میدان رفتند، مورد بررسی قرار خواهد داد. در این گزارش، مروری بر عملکرد مدافعان میانی ایران در جامهای جهانی خواهیم داشت.
1978- نصرالله عبداللهی و حسین کازرانی
زوج خط دفاعی ایران برای اولین بار در مقابل ستارههای نامدار و مطرح آن زمان فوتبال جهان کار بسیار دشواری داشتند. هر دو بازیکن به طور ثابت در هر سه بازی ایران در مرکز خط دفاعی بازی کردند و مهاجرانی هم با وجود دریافت گلهای متعدد در این سه بازی و برخی اشتباهان فاحش مدافعان میانی، اما گزینه بهتری روی نیمکت در اختیار نداشت تا فرصت بازی به او بدهد. ایران در سه بازی خود چهار پنالتی به حریفان داد که دو پنالتی روی خطای نصرالله عبداللهی تقدیم حریفان شد. با وجودی که ایران در این سه بازی هشت گل دریافت کرد، اما کار مدافعان میانی در این دوره عملکرد بدی نداشتند، به ویژه در بازی برابر اسکاتلند که این دو بسیار خوب و هماهنگ بودند. پس از 6 دوره حضور ایران در این رقابتها، هنوز هم رکورد بیشترین گل خورده در یک دوره، به سال 1978 برمیگردد که تیم ملی 8 بار مقابل حریفان تسلیم شد.
1998- محمدخانی، پاشازاده و خاکپور
ایران که پس از بیست سال بار دیگر به جام جهانی راه یافت، با سه مدافع میانی در بازیهای خود شرکت کرد. نادر محمدخانی که چندسالی از تیم ملی دور بود، در دوره ایویچ دوباره به تیم ملی دعوت شد و توانست یکی از مهرههای اصلی تیم ملی در جام جهانی باشد و البته با وجود سن بالا، عملکرد خیلی خوبی هم داشت. محمدخانی در بازی اول ایران برابر یوگسلاوی بازوبند کاپیتانی را هم بر بازو بست. نادر محمدخانی در هر سه بازی ایران به میدان رفت و تنها در دقایق پایانی بازی با آمریکا جای خود را به افشین پیروانی داد.
مهدی پاشازاده و محمد خاکپور دو مدافع میانی دیگر تیم ملی بودند که عملکرد آنها هم در این دوره را میتوان مثبت ارزیابی کرد. پاشازاده جوان و خاکپور باتجربه در این دوره بدون واهمه از نام بزرگ حریفان ایران، به خوبی توانستند در خط دفاعی انجام وظیفه کنند. البته برخی کارشناسان معتقد بودند که خط دفاعی ایران در بازی با آلمان میتوانست عملکرد بهتری داشته باشد. پاشازاده بعد از جام جهانی به فوتبال آلمان و باشگاه بایرلورکوزن پیوست.
2006- یحیی گلمحمدی و رحمان رضایی
در این دوره ایران باز هم سیستم چهار مدافع در میدان حاضر شد و زوج میانی خط دفاع را هم یحیی گل محمدی و رحمان رضایی تشکیل دادند. رحمان رضایی که چند سالی در خط دفاعی تیم ملی عملکرد بسیار خوبی داشت، و لژیونر هم شده بود، در این بازیها نتوانست انتظارات را برآورده سازد و در دیدار اول ایران برابر مکزیک بسیار پراشتباه ظاهر شد. او در هر سه بازی ایران به طور کامل بازی کرد.
اما یحیی گلمحمدی مثل همیشه عملکرد خوب و قابل انتظاری داشت. در دیدار برابر مکزیک که دروازهبان و خط دفاعی پراشتباه بودند، یحیی بازی بدی ارائه نکرد. مهمترین و بهترین خاطره گل محمدی از این دوره، گلزنی او برابر مکزیک بود که در نیمه اول گل تساوی را وارد دروازه حریف کرد. یحیی در بازی دوم در غیاب علی دایی و در آخرین بازی ملی خود، بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست تا این افتخار در جام جهانی هم نصیب او شود. او در دقیقه 88 در یک صحنه با فیگو برخورد کرد، کارت زرد گرفت و یک پنالتی هم به حریف داد. یحیی در همین برخورد مصدوم شد و از زمین بازی بیرون رفت.
2014- سیدجلال حسینی و امیرحسین صادقی
کیروش برای مقابله با خط حمله آتشین آرژانتین و همچنین تیمهای قدرتمندی نظیر نیجریه و بوسنی، از زوج سیدجلال حسینی و امیرحسین صادقی بهره برد. عملکرد این دو بازیکن در دو بازی اول مرحله گروهی در مقابل نیجریه و آرژانتین فوق العاده و بدون نقص بود. این دو بازیکن در هر سه بازی مرحله گروهی به طور کامل در ترکیب حضور داشتند و بسیار درخشان ظاهر شدند. البته در بازی با بوسنی انتظارات از او و سایر بازیکنان تیم ملی بیشتر بود که در نهایت بازی با شکست ایران و دریافت سه گل در این دیدار به پایان رسید.
2018- پورعلی گنجی، چشمی و حسینی
موفقترین عملکرد دفاعی ایران در جامهای جهانی، به سال 2018 در روسیه مربوط میشود. هر سه مدافعی که در مرکز خط دفاعی به میدان رفتند، عملکرد بسیار خوب و فراتر از حد انتظاری داشتند. مرتضی پورعلی گنجی در هر سه بازی ایران به طور کامل به میدان رفت. اما کیروش برای زوج خط دفاعی، روزبه چشمی را انتخاب کرد و از او به عنوان مدافعی در حد استانداردهای یک دفاع مدرن یاد کرد. روزبه چشمی در همان بازی اول به طور کالم در ترکیب حضور داشت اما به خاطر مصدومیت در دو بازی بعدی تیم ملی غایب بود.
در بازی با مراکش، پس از مصدومیت امید ابراهیمی، روزبه چشمی به خط هافبک رفت و کیروش قصد داشت یک مدافع دیگر را به زمین بفرستد. در لحظاتی که مربی تیم ملی قصد تعویض داشت، پژمان منتظری روی نیمکت نبود و شانس به مجید حسینی رو کرد تا برای دقایقی در میدان حاضر باشد. عملکرد خوب او و همچنین مصدومیت چشمی باعث شد تا در دو بازی آینده مجید حسینی در خط دفاع حضور داشته باشد و عملکرد بسیار خوبی هم داشت.
2022- مجید حسینی، مرتضی پورعلی گنجی و روزبه چشمی
همانند جام جهانی قبلی، این سه بازیکن در خط دفاعی به میدان رفتند. در بازی اول مقابل انگلیس هر سه در کنار هم به عنوان مدافعان مرکزی حضور داشتند. اما پس از نمایش بسیار ضعیف و دریافت 6 گل، دیگر از روزبه در این پست استفاده نکرد. مرتضی پورعلی گنجی و مجید حسینی در بازیهای بعدی زوج خط دفاعی را تشکیل دادند و عملکرد به مراتب بهتری نسبت به بازی با انگلیس داشتند. پورعلی گنجی هر سه بازی را به طور کامل در ترکیب ایران حضور داشت و به این ترتیب رکورددار بیشترین بازی و دقایق حضور در جام جهانی را در میان مدافعان تیم ملی دارد. او در این دوره یک کارت زرد هم گرفت. مجید حسینی هم از نظر تعداد بازی با پورعلی گنجی برابر است اما دقایق کمتری در زمین حضور داشته. حسینی هم در بازی آمریکا یک کارت زرد دریافت کرد.
گزارش از احمد تقی زاده/ پایگاه خبری فوتبالی
