پایگاه خبری فوتبالی- روبرو نشدن با تیمهای قدرتمند در بازیهای تدارکاتی میتواند تیم ملی را در جام جهانی با دردسر مواجه کند.
به گزارش فوتبالی، شاید بتوان گفت بزرگترین و مهلکترین ضربه به پیکره تیم ملی در تمامی دورههای آمادهسازی، نبود بازیهای تدارکاتی مناسب با تیمهای تراز اول جهان است.
در حالی که رقبای مستقیم ایران در آسیا و جهان با تیمهای بزرگ اروپایی و آمریکای جنوبی بازی میکنند، سهم تیم ملی ایران اغلب به مسابقات با تیمهای درجه چندم آفریقایی یا آسیایی محدود میشود.
تحریمهای نانوشته ورزشی و مشکلات مالی
نبود بازی تدارکاتی باکیفیت معلول دو عامل اصلی است: پول و سیاست. برگزاری مسابقه با تیمهای بزرگ دنیا نیازمند پرداخت هزینههای سنگین است. فدراسیون فوتبال ایران به دلیل مشکلات ناشی از تحریمهای بانکی بینالمللی و عدم دسترسی به درآمدهای خود در فیفا، توانایی پرداخت این هزینههای دلاری را ندارد. از سوی دیگر، بسیاری از فدراسیونهای بزرگ دنیا به دلایل غیرورزشی و فشارهای سیاسی، تمایلی به برنامهریزی مسابقه با ایران ندارند. این انزوای ورزشی باعث شده که تیم ملی در یک چرخه بسته از بازیهای تکراری و کمارزش گرفتار شود.
آسیبهای فنی ناشی از عدم رویارویی با بزرگان
وقتی بازیکنان تیم ملی عادت کردهاند که در مسابقات داخلی و منطقهای با سرعت نه چندان زیاد و پرسهای معمولی بازی کنند، مواجهه ناگهانی آنها با سرعت بالای فوتبال اروپا یا آمریکای جنوبی در جام جهانی مثل یک شوک الکتریکی خواهد بود. بازی تدارکاتی برای کشف نقاط ضعف سیستم دفاعی و هماهنگی خطوط مختلف است. تیمی که بدون آزموده شدن در شرایط سخت و تحت فشار پرس شدید به مسابقات قدم میگذارد، در همان نیمه اول بازی نخست خود در جام جهانی غافلگیر خواهد شد. اشتباهات فردی که در بازیهای دوستانه بزرگ کشف و اصلاح میشوند، در زمین جام جهانی به قیمت حذف یک کشور تمام خواهند شد.
تبعات کیفیت بازیهای تدارکاتی؛ تیم ملی با مشت خالی به مصاف غولها می رود










