پایگاه خبری فوتبالی- این انتظار که الجزایر و اتریش به جای فکر کردن به بازی و حریف مرحله بعدی خود، به سرنوشت ایران فکر کنند، توقع زیادی است.
به گزارش فوتبالی، بعد از این که مشخص شد یکی از شانسهای تیم ملی ایران برای صعود به مرحله بعد، مساوی نشدن بازی الجزایر و اتریش است، دو نگاه به این بازی به وجود آمد. نگاه اول این بود که چون الجزایر در جام جهانی 1982، با اتفاقاتی که در بازی اتریش و آلمان رخ داد، از این مسابقات حذف شد، اجازه نخواهد داد تیم دیگری مثل خودش قربانی اتفاقات مشابه شود.
اما نگاه دیگری هم وجود داشت؛ این که برای الجزایر اهمیتی ندارد که با تساوی این تیم مقابل اتریش، چه اتفاقی برای چه تیمی در گروههای دیگر رخ خواهد داد. آنها سعی خواهند کرد با کمترین ریسک، بدون خستگی زیاد و مصدوم، این بازی را با نتیجهای دلخواه به پایان برسانند!
اتفاقی که در نهایت رخ داد، نگاه دوم را تایید کرد. الجزایر با یک بازی کمریسک، بدونِ به آب و آتش زدن زیاد و البته برای فرار از دوم شدن و نخوردن به اسپانیا، بازی را اداره کرد. اصلا برایش مهم نبود که با این نگرش، تیم ملی ایران حذف خواهد شد! اتریش هم فقط میتوانست با پیروزی یا مساوی مقابل الجزایر به عنوان تیم دوم صعود کند و گزینهای برای باخت و سوم شدن و فرار از قرعه اسپانیا نداشت. بنابراین طبیعی بود که این تیم هم به یک مساوی کمریسک راضی باشد.
اما درست بعد از سوت پایان بازی الجزایر و اتریش بود که اظهارنظرهای رسمی درباره اتفاقات این بازی و اتهامزنیها به دو تیم شروع شد. مجریانی در رسانه ملی، رسما این دو تیم را به تبانی متهم کردند و حتی برای اثبات ادعایشان، از توییتها و پستهای خبرنگاران و شخصیتهای فوتبالی معروف جهان مدرک رو کردند.
اما سوال این است که آیا واقعا در این بازی تبانی رخ داد؟ آیا دو تیم نقشه کشیده بودند که ایران را حذف کنند؟ آیا این توطئهای از سوی فیفا و میزبان جام جهانی یعنی آمریکا بود؟
برای رسیدن به جواب این سوال میتوانیم چند اتفاق مشابه را که اتفاقا تیمهایی از ایران در آن نقش داشتند یادآوری کنیم.
فرار تیم فوتسال بانوان از قرعه ژاپن
اردیبهشت ماه سال گذشته بود که تیم ملی فوتسال بانوان ایران در مسابقات جام ملتهای آسیا شرکت کرده بود. بانوان ایران بعد از دو پیروزی در دو بازی اول، برای صدرنشینی به مصاف ویتنام رفتند اما با توجه به این که اگر پیروز میشدند، در سمتی از جدول قرار میگرفتند که ژاپن مدعی هم در آن سمت قرار میگرفت، کادر فنی تیم ملی بانوان تصمیم عجیبی گرفت. باوکردنی نبود اما در تمام طول بازی شاهد آن بودیم که بازیکنان تیم ملی یا اصلا حمله نمیکنند یا در معدود حملاتی که منجر به ایجاد موقعیت گل میشد، ضربات را به عمد به بیرون میزدند تا مبادا با پیروزی و صدرنشینی در گروه، به سمتی از جدول بروند که ژاپن هم آن سمت قرار خواهد گرفت!
در نهایت بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید و ایران با تفاضل گل کمتر نسبت به ویتنام دوم شد! اما محاسبات کادرفنی تیم ملی ایران وقتی به هم ریخت که ژاپن هم در اتفاقی عجیب 3 بر یک به تایلند باخت و به سمتی از جدول آمد که ایران با دوم شدن در گروهش، به آن سمت رفته بود! با این اتفاقات، برخورد ایران به ژاپن منتفی نشد و فقط چند روز به تاخیر افتاد. ایران در مرحله یکچهارم نهایی چین تایپه را برد و ژاپن با شکست دادن ویتنام حریف ایران در نیمهنهایی شد و موفق شدن با پیروزی 3 بر دو مقابل تیم بانوان ایران به فینال برسد! به این ترتیب تیم بانوان ایران به نوعی هم اخلاق را باخت و هم در زمین شکست خورد و با برخورد به قرعهای که از آن فرار میکرد، فرصت رسیدن به فینال را از دست داد.
فرار تیم فوتسال ایران از قرعه برزیل
یک ماجرای مشابه هم برای تیم ملی فوتسال مردان ایران رخ داد. در جام جهانی فوتسال 2024، تیمهای ایران و فرانسه که در یک گروه قرار داشتند، برای اینکه در مرحله بعد با برزیل روبرو نشوند، برای نبردن مقابل هم بازی کردند و بعد از این که به عمد فرصتها را از دست دادند، سرانجام این ایران بود که کوتاه آمد و با پیروزی 4 بر یک بر فرانسه صدرنشین شد و به سمتی از جدول رفت که برزیل هم در آن سمت قرار داشت! این بازی آنقدر عجیب بود که باعث شد چند تیم حاضر در جام جهانی از ایران و فرانسه به فیفا شکایت کنند! فیفا هم در اطلاعیهای اعلام کرد که درباره این بازی تحقیق خواهد کرد. اما ایران اصلا به بازی با برزیل نرسید. شاگردان وحید شمسایی در مرحله یکهشتم مقابل مراکش در ضربات پنالتی شکست خوردند و به یکچهارم نرسیدند.
اگر خودمان را جای الجزایر و اتریش بگذاریم!
همه این ماجراها نشان میدهد که تیمها در هر تورنمنتی، قبل از هر چیزی به خودشان فکر میکنند! این که توقع داشته باشیم تیم ملی الجزایر یا اتریش، به جای فکر کردن به حریف مرحله بعد خود، به این فکر کند که ایران حذف میشود یا نه، توقع زیادی است! شاید اگر تیم ملی ایران هم به جای الجزایر یا اتریش بود، همین استراتژی را انتخاب میکرد و برایش مهم نبود که با این انتخاب چه بلایی بر سر الجزایر یا اتریش میآید! الجزایر نمیخواست با اسپانیا بازی کند و البته اتریش هم نمیخواست از جام جهانی حذف شود.
به گل سوم اتریش، هیچ گونه شائبه تبانی نمیشود وارد کرد. توجه کنید به ارسال استثنایی و بلند از جناح راست الجزایر تا نشستن روی سر بازیکن اتریش که اگر چند سانتیمتر این طرفتر یا آن طرفتر بود، ممکن بود اصلا پاس گلی شکل نگیرد یا مهاجمی که تازه از بند مصدومیت رها شده بود و با حضورش در زمین با یک لمس توپ و یک ضربه به سمت دروازه و یک گل تا پایان بازی، رکورددار شد. ضمن اینکه دروازهبان الجزایر هم برای نجات دروازه تلاش کرد و دست و پا انداخت اما توپ وارد دروازه شد تا ایران حذف شود.
کارشناسان و مجریان تلویزیونی و رادیویی و برخی رسانهها به جای اتهامزنی به این تیمها و داشتن توهم توطئه، به مسئولیت تیم ملی و بازیکنان و کادر فنی توجه کنند و به این سوال پاسخ دهند که چرا صعود تیم ملی به بازیها و تیمهایی سپرده شد که سرنوشت ایران برایشان ذرهای اهمیت نداشت؟ ایران تیمی بود که فقط با بردن نیوزیلند که ضعیفترین تیم جام بود و هر دو تساوی مقابل بلژیک و مصر حتی میتوانست به عنوان اولین یا دومین تیم به مرحله یک شانزدهم نهایی صعود کند و کارش به اما و اگر نکشد.
گزارش از نادر نامدار/ پایگاه خبری فوتبالی
