پایگاه خبری فوتبالی - سرمربی تیم ملی نروژ پیش از دیدار حساس تیمش برابر انگلیس در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی، ضمن تمجید از کیفیت شاگردان توماس توخل، تأکید کرد که انتظار ندارد تیمش مانند بازی با برزیل مالکیت توپ را در اختیار بگیرد و این مسابقه را نبردی میان دو تیم دانست، نه تقابل دو ستاره بزرگ خط حمله.
به گزارش فوتبالی، تیمهای ملی نروژ و انگلیس از ساعت ۰۰:۳۰ بامداد یکشنبه در یکی از حساسترین دیدارهای مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی به مصاف یکدیگر خواهند رفت. نروژیها که در مرحله قبل با نمایش برتر برابر برزیل راهی جمع هشت تیم پایانی شدند، حالا باید مقابل تیم پرستاره انگلیس صفآرایی کنند. استال سولباکن در نشست خبری پیش از مسابقه با اشاره به تفاوت شرایط این دیدار نسبت به بازی با برزیل گفت:
«فکر نمیکنم دوباره بتوانیم همان میزان مالکیت توپ را در اختیار داشته باشیم، اما انتظار دارم نبرد نزدیکی برای کنترل بازی شکل بگیرد. بهخصوص اگر هوا به همین اندازه گرم بماند یا حتی گرمتر شود. در چنین شرایطی، مدام دنبال توپ دویدن انرژی زیادی از بازیکنان میگیرد و حتی پس از بازپسگیری توپ هم حفظ آن آسان نیست. به همین دلیل هر دو تیم ناچار خواهند بود در مقاطعی با حفظ توپ، ریتم مسابقه را کنترل کنند؛ در غیر این صورت بازی برای هر دو طرف بسیار فرسایشی خواهد شد.»
او تأکید کرد که نروژ قصد ندارد سبک بازی خود را تغییر دهد و افزود:
«دوست دارم همان نروژی باشیم که از ابتدای این مسابقات دیدهاید؛ تیمی که به سبک خودش بازی میکند و به تواناییهایش اعتماد دارد. البته مقابل تیمی مانند انگلیس، مأموریت بسیار دشوار است. آنها در کنارههای زمین بازیکنان فوقالعادهای دارند، جود بلینگام و هری کین هم از آن دسته فوتبالیستهایی هستند که میتوانند با یک لحظه درخشش نتیجه را تغییر دهند. همچنین خط میانی بسیار قدرتمندی دارند و اگر میخواهیم موفق شویم، باید در آن منطقه عملکردی درخور داشته باشیم.»
سرمربی نروژ معتقد است فشار روانی این مسابقه بیشتر روی دوش انگلیسیها خواهد بود و در این باره گفت:
«فکر میکنم انگلیس تحت فشار بیشتری قرار دارد. بازیکنان ما آرامش خود را حفظ کردهاند، اما در عین حال اشتیاق زیادی برای این مسابقه دارند. دقیقاً همین تعادل میان آرامش و انگیزه، همان چیزی است که دوست داشتم در تیمم ببینم.»
سولباکن در بخش دیگری از صحبتهایش به علاقه قدیمی خود به فوتبال انگلیس اشاره کرد و با یادآوری یکی از خاطرات دوران کودکیاش گفت:
«بزرگترین حسرت فوتبالی من این است که کوین کیگان پس از ورود به زمین مقابل اسپانیا در جام جهانی ۱۹۸۲ موفق به گلزنی نشد. شنیدهام این روزها شرایط جسمانی خوبی ندارد و امیدوارم هرچه زودتر سلامتیاش را به دست بیاورد. او قهرمان دوران کودکی من بود. آن زمان فقط یک برنامه از فوتبال انگلیس از تلویزیون پخش میشد و من هم مانند خیلیها طرفدار لیورپول بودم و کیگان محبوبترین بازیکنم بود.»
سرمربی نروژ در پایان، درباره تقابل احتمالی ارلینگ هالند و هری کین نیز تأکید کرد که نباید این مسابقه را به نبرد دو مهاجم تقلیل داد:
«این بازی، تقابل نروژ و انگلیس است، نه دوئل ارلینگ هالند و هری کین. با این حال، واقعیت این است که هری کین مهمترین بازیکن تأثیرگذار انگلیس محسوب میشود و ارلینگ هالند نیز همین نقش را در تیم ملی نروژ ایفا میکند.»
